سلام دوستان انسان همیشه باید به فکرآینده اش باشه که آخر آینده مرگه وحق وحقیقت است.امیدوارم سالهای سال زنده وسلامت باشید.
گفتم این پست رو بذارم شاید اول خودم یه تلنگر بخورم که کجا هستم وبرای چی هستم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

به کارای عادیم ادامه میدم و خدا رو شکر میکنم!
اگرم به کسی طلبکار باشم چه از نظر مادی چه معنوی بهش دینمو ادا میکنم!

از همه حلالیت یطلبم.سعی میکنم با دیگران مهربانتر باشم و یه نامه برای خانوادم مینویسم و خلاصه تا تمام شدن یک هفته روز شماری میکنم و خوشحال از اینکه بالاخره از شر این دنیا راحت میشم...

خدا نکنه
زبونتو گاز بگیر

استرس گرفتم.یک روزش میرم مشهد.دو روزشم میرم پیش آقاییم
بقیه رو هم سعی میکنم تنهای تنهای باشم.

اول حلالیت می گرفتم بعدش میرفتم دیدن
اجی گلم وروزای اخروخوش بودم به بقیه هم دلداری میدادم

کارای عادیمو میکنم و فقط شیمی میخونم

اونوقت خیالم راحت میشه ومیفهمم که استرس ونگرانی دیگه معنی نداره واون یه هفته رو بدون داشتن دغدغه دنیا به خودم اختصاص میدم

فقط توبه ودعامیکنم وحلالیت می طلبم.